زخم پای دیابتی

زخم پای دیابتی

زخم پای دیابتی، یکی از شایع ترین عوارض بیماری دیابت کنترل نشده می باشد که عمدتا در نواحی مانند زیر انگشت شست و پاشنه پا دیده می شود و در موارد شدید می تواند استخوان را نیز درگیر کند.

تمام افراد مبتلا به دیابت در معرض زخم پای دیابتی قرار دارند، اما خوشبختانه راه هایی جهت پیشگیری از بروز آن ها وجود دارد. درمانی که برای زخم های دیابتی در نظر گرفته می شود، به علت بروز آن ها بستگی دارد.

کلینیک زخم به صورت فوق تخصصی با تکیه بر دانش نوین درمان انواع زخم و استفاده از متخصصین مختلف درحوزه های درمانی ، آماده ی ارائه ی خدمات به شما عزیزان می باشد.

به منظور برقراری ارتباط با دکتر زخم از راه های ارتباطی زیر اقدام نمایید:

شماره های تماس:   ۲۲۰۷۳۱۲۵ ۰۲۱   /   ۵۲۴۸۰۲۴۰۹۳۹    و  صفحه اینستاگرام

علائم زخم پای دیابتی

یکی از شایع ترین علائم زخم پای دیابتی، مشاهده ترشح از زخم می باشد. التهاب و قرمزی نیز از دیگر علائم این قبیل زخم ها می باشد. تشکیل اسکار (بافت سیاه رنگ) اطراف زخم یکی دیگر از علائم زخم های دیابتی است که به دلیل عدم جریان خونرسانی به نواحی اطراف زخم ایجاد می شود.

در برخی موارد علائم زخم پای دیابتی مشهود نیستند و تا زمانی که عفونی نشوند، هیچ گونه علامتی ظاهر نخواهد شد. در صورت تغییر رنگ پوست به خصوص سیاه شدن آن، و یا احساس درد در نواحی اطراف زخم سریعا به مرکز درمانی زخم مراجعه کنید.

شدت زخم معمولا بر اساس معیارهای زیر تعیین می شود:

1. زمانی که زخمی در ناحیه پا مشاهده نمی شود، اما احتمال بروز آن وجود دارد

2. زمانی که زخم ایجاد شده اما علامتی از عفونت در آن دیده نمی شود

3. زمانی که زخم عمیق شده باشد و احتمال درگیری مفصل و تاندون وجود دارد

4. زمانی که زخم پیشرفت کرده و آبسه های عفونی دیده می شود

علت ایجاد زخم پای دیابتی

– کاهش جریان خونرسانی به پاها، که به نوعی بیماری عروقی محسوب می شود و باعث به تاخیر افتادن روند بهبودی زخم نیز خواهد شد.

– بالا رفتن سطح قند خون، یکی از علل اصلی در به تاخیر افتادن روند بهبودی زخم ها به خصوص در صورت عفونی شدن زخم می باشد. افراد مبتلا به دیابت نوع دو، معولا توانایی مقابله در برابر عفونت را ندارند.

– آسیب های عصبی، که یکی از عوارض بیماری دیابت می باشد و منجر به بروز درد در ناحیه درگیر نیز می شود. در صورت بروز چنین آسیبی، از حساسیت پاها در برابر آسیب و صدمه کاسته می شود و احتمال عفونی شدن زخم نیز افزایش می یابد.

چه عواملی احتمال بروز زخم پای دیابتی را افزایش می دهند؟

همان طور که قبلا گفته شده، تمامی افراد مبتلا به دیابت در معرض زخم پای دیابتی هستند. اما برخی عوامل احتمال بروز چنین عارضه ای را افزایش می دهند، که عبارتند از:

– عدم استفاده از کفش های متناسب با سایز پا

– عدم رعایت بهداشت

– کوتاه نکردن ناخن های پا

– مصرف مشروبات الکلی

– بیماری های قلبی و کلیوی

– چاقی و اضافه وزن

درمان زخم پای دیابتی

فشار وارده به زخم هنگام راه رفتن، یکی از دلایل عفونی شدن و پیشرفت زخم می باشد، که این مورد در افراد چاق بیشتر شایع می باشد. پوشیدن جوراب از جمله مواردی است که از سوی پزشک توصیه می شود.

جهت درمان زخم پای دیابتی، پزشکان نسبت به برداشتن مواد زائد واضافی از روی زخم اقدام می کنند تا احتمال بروز عفونت به حداقل برسد. عفونت، یکی از شایع ترین عوارض بیماری دیابت است که حتما باید سریعا درمان شود. رعایت اقدامات زیر به پیشگیری از بروز عفونت کمک می کند:

– شست و شوی پاها

– خشک نگه داشتن زخم و تعویض مرتب پانسمان

– استفاده از پانسمان های آلژینات جهت پیشگیری از رشد باکتری ها

مصرف دارو

آنتی بیوتیک و داروهای ضد انعقاد معمولا از سوی پزشک تجویز می شوند تا جلوی پیشرفت عفونت نیز گرفته شود. برخی از این آنتی بیوتیک ها باکتری به نام استافیلوکک اورئوس را مورد حمله قرار می دهند، این باکتری به طور طبیعی در روده زندگی می کند و باعث بروز عفونت می شود.

– پانسمان های حاوی نقره و یا کرم سولفادیازین نقره

– ژل و محلول های پلی هگزا متیلن بیگو آنید

از دیگر درمان های موضعی هستند.

روش های جراحی

استفاده از روش های جراحی به درمان زخم پای دیابتی کمک می کند. هدف از انجام این شیوه درمانی، کاستن از فشار وارده به زخم با تراش دادن استخوان و یا رفع ناهنجاری های پا می باشد. در برخی موارد نیازی به جراحی نیست، در صورتی که زخم با استفاده از سایر اقدامات درمانی بهبود نیابد، جراحی توصیه می شود.

ترجمه : دکتر زخم

پاسخ